Nog een week en dan ben ik officieel niet meer thuiswonend. De rest van mijn familieleden overigens ook niet, behalve mijn vader. Die was twee jaar geleden al uit huis getrapt en heeft in de tussentijd een appartement gevonden bij de Zegerplas. Maar ik.. Ik heb tijdelijk even niet. Bummer!

Vandaag wel eventjes tijd gevonden om langs te gaan bij de woningcentrale, maar ik kan niet worden ingeschreven "… omdat het nxf3g niet zo ver is". Daar zakt toch je broek vanaf.

Ik ga mijn vertrouwde huisje missen.

Met de komst van het internet ging er voor ons eigenlijk een wereld open. Hoewel internet al een aantal decennia bestaat is het nog relatief kort toegankelijk voor de doodgewone consument. Met de komst van internet kregen we meer vrienden die misschien wel heel ver weg zijn en kunnen we heel eenvoudig boodschappen doen vanuit onze luie stoel.

Tegelijkertijd lees je in het nieuws dat kinderen meer en meer ‘vervreemden’ van de klassieke spelletjes. Zo is een spelletje stratego met papa er niet meer bij en weten de kids van tegenwoordig niet eens wat klaverjassen of pesten is. Er lijkt een totaal nieuwe generatie te zijn ontstaan die zijn of haar plezier op een andere manier beleeft in een geheel eigen wereld – de wereld van het internet.

Zo verbaas ik mezelf heel erg over mensen die schijnbaar dagelijks online zijn op spelletjessites als spelpunt.nl. Er zijn serieus mensen die zichzelf zo goed proberen te maken in spellen als poolen en darts dat ze urenlang online zijn om zichzelf te trainen, om vervolgens een wedstrijd aan te gaan met een ander figuur dat geen leven heeft. Ten tijde dat ik dit zo zat te bekijken begon ik mezelf af te vragen wat deze mensen motiveert om zich hier zo actief in op te stellen. Beleven deze mensen poolen of darts net zoals in het echt? Ervaren ze de overwinning met darts net als de overwinning in de kroeg of in het buurthuis? Kxfannen ze xfcberhaupt wel in het dagelijks leven poolen en darten, of zeggen ze dat ze het kunnen met in het achterhoofd dat ze het alleen maar beoefenen op het internet.

Hoewel internet ervoor heeft gezorgd dat we gemiddeld meer vrienden en meer contacten krijgen, heeft het er ook voor gezorgd dat we minder in de openbaarheid verschijnen. Vrienden op internet zijn net zo goed vrienden als in het echt, alleen zie je ze niet of nauwelijks en soms heb je ze nog nooit in het echt gezien. Het poolmaatje op spelpunt.nl mag dan wel een geduchte tegenstander van je zijn, maar hoe is die in het echt? Maakt hij je dan ook in? En stellen die 2000+ punten wel iets voor in het dagelijks leven, of alleen op Spelpunt?

Om eerlijk te zijn begrijp ik deze mensen niet. Met deze mensen bedoel ik dan vooral de mensen die totaal niets anders te doen hebben dan urenlang online te zijn en zichzelf steeds maar te verbeteren op het gebied van darts, poolen, golfen en ga zo maar door. Begrijpen deze mensen dan niet dat er in het echte leven deze activiteiten ook te doen zijn en dat je meer een kick ervan krijgt als je hierin wint? Ik denk dat ik deze vraag maar even open moet laten…

sluikxb7rexb7claxb7me (de) 
1  tersluikse, ongeoorloofde reclame op de radio en tv 

Wie de laatste tijd Goede Tijden, Slechte Tijden heeft gekeken zal hetvast niet ontgaan zijn: sluikreclame. Opeens staat er een collectantvoor een goed doel en iedereen laat zich van z’n goede kant zien engeeft natuurlijk iets aan de collectant. Goh, die zag ik in deaflevering van gisteren ook al. In het boek van Floor en Van Raaijwordt ook over sluikreclame gesproken, alleen gebruiken zij daarvoor determen programmasponsoring en non-spotreclame. Wat de meeste mensenzich niet realiseren is dat deze marketingtechniek al vaker wordttoegepast dan dat we denken. Hoe vaak is het wel niet zo dat een acteurkijkt naar een mooie televisie van Sony, Dorito chips eet of een flesCoca-Cola tevoorschijn haalt. Ik ga ook zeker niet zeggen datsluikreclame slecht is omdat het simpelweg een marketingtechniek iswaar we vandaag de dag niet meer omheen kunnen. Ik denk zelfs dat hetdxe9 oplossing is om al die foute en ongeloofwaardige reclames van debuis te halen. Mijn punt is dat het nog wel geloofwaardig moet blijvenen dat was dit dus even niet.

De vraag die dan in mij opkomt is of de programmamakers zo dom zijn endenken dat de kijkers het niet door hebben, of dat de programmamakershet niveau aanpassen aan de kijkers? Hmm..

Inderdaad.. It’s been a while! Een tijd lang ben ik mijn blog simpelweg vergeten. Shame on me maar goed. In die tussentijd is er veel gebeurd. Nieuw vriendinnetje – echt een schat van een meid – en momenteel bezig met m’n derde jaar. Ik loop stage bij de gemeente Rotterdam voor de deelgemeente Kralingen-Crooswijk waar het gelukkig allemaal goed gaat. Oh en ik heb de potentie om na mijn afstuderen aan het HBO door te gaan voor de universiteit. Pff.. Nog lang te gaan. I’ll keep in touch!

Vandaag was het dan zover. Gister beloofde Henri dat vandaag de cijfers bekend zouden zijn en daar heeft hij zich gelukkig aan gehouden. Onder het genot van een sigaartje en een whiskey heeft hij al onze tentamens nagekeken. Ik wilde het eigenlijk niet weten omdat ik na het tentamen het gevoel had het zwaar verneukt te hebben.

Ik zat in ieder geval relaxt achter een iMac toen Manon binnenstormde om te vragen wat mijn studentnummer is. Ik denk even na, maar om even een beschamende vertoning tegen te gaan besluit ik vrolijk (lees: zenuwachtig en bijna in m’n broek schijtend) achter haar aan te lopen. Ik zoek mijn studentnummer op, maar herken eigenlijk als eerste mijn handtekening. Slik. Het moment is aangekomen. Ik duw nog even snel iemand opzij om mijn cijfer te bekijken. Het blijkt een 8,5 te zijn, het xe9xe9n na hoogste cijfer van de klas. Nog steeds vraag ik me af hoeveel whiskey Henri op moet hebben gehad, maar volgens hem had ik veel inzicht opgedaan en wist ik alles netjes te beantwoorden. Ook al had ik het belangrijkste hoofdstuk niet gelezen (miscommunicatie), toch wist ik op alles antwoord te geven.

Ik ben blij. Uiteraard. Wat wil je ook anders. En nu? Nou, ik zat te denken aan een stage bij de NS – naar mijn idee xe9cht een uitdaging. Maar in de wandelgangen wist Maaike ook nog te melden dat ze bij PR-bureau Linden & Barbosa uitmuntende studenten nodig hebben. Hmm..

Vandaag was het dan zover; mijn derde bezoek bij dr. Kraaijenhagen in het Rijnlandziekenhuis in Leiderdorp. Voor vandaag stond op het programma het trekken van mijn rechterverstandskies. Ik meld me allereerst bij de desk waarna ik word verzocht eventjes plaats te nemen. Al snel zie ik een grote bril met twee grote glazen waarachter twee kleine pretoogjes schuilgaan. Ik herken hem direct: het is dr. Kraaienhagen. Hij was mijn held die mij verlost heeft van mijn vorige verstandskiezen – drie jaar geleden wel te verstaan. Ik ben ontspannen en laat me niet afschrikken door al die angstige mensen die verder in de wachtkamer zitten. Nee, ik ben lekker ontspannen omdat ik weet dat hij de beste kiezentrekker is die ik ken. We maken kort een babbeltje over mijn iPod en nog voordat ik echt in de stoel zit zie ik al een lange injectienaald richting mijn nietsvermoedende mond gaan. Tot mijn verbazing wordt zowel rechts als links verdoofd, maar ik ging er eigenlijk van uit dat hij dit drie jaar geleden ook heeft gedaan. Tot een aardige verpleegster mij verteld dat we maar gelijk eventjes twee tegelijkertijd gaan doen. Aangezien ik mezelf niet wilde laten kennen gaf ik aan dat het toch geen probleem was. Ik merkte dat de verdoving begon te werken en de dokter kwam terug met de grappige mededeling dat ik drie jaar geleden aangaf dat ik de verdoving wel lekker vond. Die vent heeft echt het geheugen van een olifant, want het klopt dat ik dat drie jaar geleden tegen hem heb gezegd. Laat ik er gelijk even bij vermelden dat deze held twaalf kiezen in de ochtend trekt per dag! Anyhow ik werd naar de volgende kamer gebracht waar ik nxf3g een verpleegster leerde kennen. Aangezien de dokter nog eventjes met iemand anders bezig was gingen we het hebben over de meest ranzige operaties die ze hebben ondergaan. Zo weet ik nu dat het behoorlijk fascinerend is als iemand aan z’n gehele kaak wordt geopereerd als er metalen onderdelen in worden gezet. Of als iemand z’n kaak helemaal gebroken is en het is ‘s nachts dan moet hij wachten tot de volgende dag want dxe1n kunnen ze pas wat eraan doen.

Anyhow nu komt het vieze gedeelte. Zoals gewoonlijk werd een blauw kleed met een gat over me heen gelegd. Ik hoor allemaal enge termen waarvan ik verwacht dat het gereedschap is. Hij buigt zich over me heen en begint met veel gewelg aan mijn rechterkant. Na veel gekraak hoor ik een klein zuigertje wat mij de indruk geeft dat die eruit is. Vervolgens hoor ik hem zeggen dat hij een scalpel wil hebben, omdat die ander nog onder m’n tandvlees zit. De linkerkant werd eventjes open gesneden zodat de kies bloot kwam te liggen. Deze kant heeft overigens nog het meeste pijn gedaan. Dat kwam niet door het snijden of de hechting, maar door de kracht die op mn wang werd gelegd. Dit deed xe9cht ontzettend pijn. Ik was in ieder geval klaar en de dokter gaf mij een hand. Ik maakte nog een opmerking dat als ik weet iets aan mn gebit had, hij de eerste was waar ik naartoe zou gaan. Hij zei echter dat ik xe9xe9n van z’n laatste patixebnten ben, aangezien hij volgende week ermee stopt – na 32 jaar! Dit zal overigens ook wel de reden zijn geweest dat hij twee kiezen tegerlijkertijd heeft gedaan =).

In ieder geval. M’n mond zit nog vol met bloed, maar ik heb gelukkig nog geen echte pijn.

Ik ben  een van de vele miljoenen Nederlanders die een schijthekel heeft aan belspelletjes. Het niveau is ontzettend laag, je komt toch nooit door de selectie en de presentatoren en presentatrices hebben het IQ van een spons. Alhoewel, dat schijnt ook weer niet helemaal zo te zijn. Vanochtend las ik namelijk dat een van de meest irritante presentatrices gewoon heeft gestudeerd. En echt niet zomaar een studie, nee madame heeft communicatiewetenschappen gestudeerd aan de UvA. Dan vraag ik mezelf echt even af: als je xe9cht zo slim bent, waarom zijn al die opgaves dan zo verrekte makkelijk en ziet Denise Koopal – de crackhoer in kwestie – nooit het antwoord? Het antwoord ligt uiteraard voor de hand; ze weet het antwoord, maar ze moet toch een beetje doen alsof het een moeilijke opgave is. Zo hebben de mensen die bellen toch nog het gevoel dat ze een moeilijk raadsel hebben opgelost en dat ze heel erg slim zijn.

Ik zit in bus 187 die vijf minuten later is vertrokken dan gebruikelijk, maar al snel sluit ik mijn ogen. Zo nu en dan doe ik ze open omdat de bus even moet stoppen bij een bushalte. In Waddinxveen stapt een collega van mij in; ik doe m’n ogen open, zet m’n zonnebril af, begroet hem, doe m’n zonnebril weer op en ga verder slapen. Een aantal haltes later schrik ik wakker omdat de bus nu wel erg hard remt. Een dik mannetje – hij doet me denken aan het vieze ouwe mannetje – stapt in, bedankt de buschauffeur dat deze nog even stopt ondanks dat ze te vroeg is – wat overigens niet het geval was – en hij pakt zijn rode strippenkaart. Nadat het is afgestempeld ruik ik dat hij achter mij ging zitten omdat ik even de kant op keek van mijn collega die aan de andere kant van de bus zat. Ik was gelijk wakker..

En ja hoor, vandaag eindelijk mijn cijfer voor Medialandschap gekregen. Na de les Adviesvaardigheden liep ik naar het bord met cijfers. Met wat behulp van wat klasgenoten van mij kon ik mijn studentennummer vinden met het prachtige cijfer dat erachter stond. Ik heb gewoon een 8 gehaald, bijna het hoogste cijfer dat voor dat tentamen is gevallen, en ik ben gewoon superblij!

Edit: Na het horen van mijn overweldigende 8 heb ik nog meer goed nieuws. In dezelfde week had ik namelijk een tentamen Productlancering. Voor dit vak had ik – shame on me – niet geleerd omdat Medialandschap mijn prioriteit had. Desalniettemin heb ik dit vak gehaald, weliswaar met een 5.6, maar de puntjes heb ik weer te pakken =)!

Ik heb het mezelf al zoveel keer beloofd, maar probeer er nu dus xe9cht xe9cht xe9cht mee te beginnen: gezond leven. Vandaag zat ik even tv te kijken en het ging over hoe slecht snacks enzo voor je lichaam zijn. Ik schrok daarvan en realiseerde mij dat het bij mij net zo is. Dus vanaf vandaag het volgende:

- Twee liter water per dag
- Snacks vervangen voor fruit
- Proberen te gaan sporten
- De trap nemen in plaats van een lift

Tot slot: het is aftellen geblazen. Volgende week donderdag Medialandschaptentamen voor mijn P!